wtorek, 9 czerwca 2020

Królewskie rezydencje: Luksemburg


To już ósmy post z serii "Królewskie rezydencje" (poprzednie znajdziecie TUTAJ), zbliżamy się więc nieuchronnie do końca. W dzisiejszej notce zobaczymy rezydencje i miejsca zamieszkania luksemburskiej rodziny wielkoksiążęcej.

Palais grand-ducal

wikipedia.org


Lokalizacja: centrum Starego Miasta Luksemburga, przy rue du Marché-aux-Herbes

Historia: Pierwsze wzmianki o Pałacu pochodzą z początku XV wieku, choć wtedy budynek służył jako Ratusz. Pierwotny budynek nie przetrwał do czasów współczesnych, ucierpiał najpierw w eksplozji z 1554, która uszkodziła wiele innych budynków ówczesnego Luksemburga (eksplozja nastąpiła na skutek uderzenia pioruna w pobliski kościół, gdzie znajdował się proch strzelniczy), a później podczas oblężenia Luksemburga w latach 1683-1684. Odbudowa ruszyła dopiero w XVIII wieku. W 1795 budynek stał się siedzibą francuskiej administracji. W 1817 na skutek unii personalnej z Niderlandami zamieszkał w nim Gubernator. Wraz z końcem tej unii w 1890 Pałac stał się rezydencją Wielkiego Księcia Adolphe’a z dynastii Nassau, który zarządził gruntowną przebudowę pod kierunkiem architektów Gédéona Bordiau z Belgii i Charlesa Arendta z Luksemburga.

Pałac jako ratusz w 1834 - unofficialroyalty.com

W czasie II wojny światowej naziści wykorzystywali Pałac jako salę koncertową i tawernę. Dopiero wraz z końcem okupacji i powrotem Wielkiej Księżnej Charlotte do kraju znów stał się siedzibą Dworu Wielkoksiążęcego, choć nie jest już zamieszkały.

visitluxembourg.com

Funkcje: Pałac jest oficjalną siedzibą Wielkiego Księcia i miejscem pracy rodziny wielkoksiążęcej; zawiera biura Wielkiego Księcia, Wielkiej Księżnej, Dziedzicznego Księcia i Dziedzicznej Księżnej.

Embed from Getty Images

Bankiet z okazji Święta Narodowego w 2016 - therealmyroyals.com

Wielki Książę Henri na audiencji z przewodniczącym Europejskiego Parlamentu Antonio Tajani w 2017 © Cour grand-ducale

Zwiedzanie: Pałac jest otwarty dla zwiedzających każdego lata, od około połowy lipca do końca sierpnia. Więcej informacji i możliwość wirtualnej wycieczki po Pałacu TUTAJ.

Ciekawostka: Na półpiętrze głównych schodów stoją dwa duże zielone wazony wykonane z malachitu - prezent dla Wielkiego Księcia Adolphe’a od cara Rosji Mikołaja II.

© Cour grand-ducale


Château de Berg (Berg Castle)

© Cour grand-ducale / Claude Piscitelli

Lokalizacja: miasto Colmar-Berg w centralnej części Luksemburga

Historia: Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1311. W kolejnych stuleciach posiadłość przechodziła z rąk do rąk aż w końcu w 1845 kupił go ówczesny król Niderlandów i Wielki Książę Luksemburga Willem (czy też William) II, chcąc zyskać przychylność swoich luksemburskich poddanych. W 1891 odkupił go Wielki Książę Adolphe i jeszcze w tym samym roku na zamek wprowadził się do niego jego syn i następca Guillaume. Kiedy w 1906 został kolejnym Wielkim Księciem, podjął decyzję o wyburzeniu starego zamku i wybudowaniu na jego miejscu nowego według projektu Maxa Ostenrieder z Monachium, z którym współpracował lokalny architekt Pierre Funck-Eydt. Prace zakończyły się w 1911 i we wrześniu tego samego roku rodzina wielkoksiążęca mogła w nim zamieszkać. Wielki Książę Guillaume IV nie nacieszył się jednak zbyt długo swoją rezydencją, zmarł tutaj w lutym 1912. Za rządów jego córki Charlotte, w czasach wielkiego kryzysu w latach 1929-1933, zamek oraz Pałac Wielkoksiążęcy za kwotę 40 mln franków przeszły na własność państwa, jednak monarcha zachował prawo do wykorzystywania ich jako swoich rezydencji. W maju 1940 zamek został zajęty przez nazistów, którzy ograbili go z najcenniejszych zbiorów sztuki i poważnie zniszczyli, przemianowując go na szkołę dla dziewcząt. Po wojnie jego remont trwał kilkanaście lat, a rodzina wielkoksiążęca mogła się wprowadzić dopiero w 1964. Wtedy zamieszkał w nim Wielki Książę Jean po swoim wstąpieniu na tron.

Embed from Getty Images

Mieszkańcy: Obecny Wielki Książę Henri wraz z rodziną wprowadzili się na zamek latem 2002 i mieszkają w nim po dziś dzień.

Funkcja: mieszkalna, ale i oficjalna - Wielki Książę wraz z rodziną wydaje na zamku kolacje, przyjęcia czy Garden Party.

Garden Party w 2018 © Cour grand-ducale / Claude Piscitelli

Garden Party w 2016 - newmyroyals.com

Embed from Getty Images

Zwiedzanie: Na zamku na co dzień mieszka para wielkoksiążęca, więc nie jest on udostępniony zwiedzającym.

Ciekawostka: Inspiracją dla Ostenriedera przy tworzeniu projektu nowego zamku był Schloss Weilburg w Weilburgu, który przez długi czas był rezydencją dynastii Nassau w ich księstwie.

Zamek Weilburg obecnie - tourism.restexpert.com


Château de Fischbach

© Julio Piatti / Point de Vue

Lokalizacja: pod miastem Fischbach w centralnej części kraju

Historia: Ze wszystkich luksemburskich zamków ten ma najdłuższą historię, a jego początki sięgają 1050 roku, kiedy to w dokumentach pojawia się wzmianka o niejakim lordzie Udo de Fischbach, pierwszym znanym właścicielu. Zamek przypuszczalnie był częścią jego dóbr, do których należało opactwo w Echternach. Począwszy od XV wieku przez następne stulecia kilkukrotnie zmieniał właścicieli. W 1635 w czasie wojny trzydziestoletniej, podobnie jak zamek Vaduz w Liechtensteinie, uległ znacznym zniszczeniom. Odbudowano go w 1638. W XVIII wieku działała tu kuźnia, a w następnym stuleciu za sprawą Auguste Garniera, kolejnego właściciela, zamek przekształcono w ośrodek przemysłowy, budując wielkie piece hutnicze. Żaden z nich nie przetrwał do czasów współczesnych; kiedy zamek kupił w 1847 król Niderlandów i Wielki Książę Luksemburga William II, natychmiast zarządził ich rozbiórkę. W 1890 kolejnym właścicielem został Wielki Książę Adolphe.

Zamek Fischbach w 1834 - wikipedia.org

W czasie II wojny światowej zamek służył jako Künstlerheim Fischbach, dom wypoczynkowy dla niemieckich artystów. Podobnie jak inne luksemburskie rezydencje zajęte przez nazistów, także i tutaj zagrabiono cenne dzieła sztuki, jednak uniknął większych szkód, tak że kiedy Wielka Księżna Charlotte wróciła z wygnania nadawał się do zamieszkania. Musiała go polubić skoro mieszkała w nim po zakończeniu remontów innych rezydencji. Zmarła tutaj w lipcu 1985. Dwa lata później wprowadzili się tutaj ówczesny Dziedziczny Książę Henri i Dziedziczna Księżna Maria Teresa. Jako ostatni do swojej śmierci w kwietniu 2019 mieszkał tutaj od swojej abdykacji Wielki Książę Jean.

Embed from Getty Images

Mieszkańcy: Obecnie mieszkają tutaj Dziedziczny Książę Guillaume i Dziedziczna Księżna Stephanie, którzy wprowadzili się po swoim powrocie z Londynu.

Funkcja: mieszkalna

© Julio Piatti / Point de Vue

Ciekawostka: Zamek był miejscem narodzin i śmierci wielu członków rodziny wielkoksiążęcej, odbywało się tu też wiele rodzinnych uroczystości, jak chrzciny księżniczki Alexandry w marcu 1991 i księcia Sebastiena w maju 1992.


Książę Felix i księżna Claire

© Court grand-ducale / Lola Velasco

Na temat miejsca zamieszkania dalszych członków rodziny wiemy niewiele. Po swoim ślubie w 2013 Felix i Claire zamieszkali na zamku Château Les Crostes w Lorgues w Prowansji, gdzie przejęli zarządzanie winnicą należącą do rodziny Lademacher. Na początku tego roku pojawiły się informacje, że razem z dziećmi przenieśli się do Frankfurtu.


Książę Louis i Tessy Antony

© Court grand-ducale / Hana Noguch

Para po ślubie mieszkała przez dwa lata w USA, a później przeprowadzili się do Londynu, gdzie mieszkali aż do rozwodu. Tessy z synami została w Anglii, natomiast książę przeniósł się do Paryża, gdzie obecnie pracuje jako konsultant w firmie Laurent Meeschaert Conseil.


Księżniczka Alexandra i książę Sebastien

Embed from Getty Images

Podobnie jak starszy brat, księżniczka obecnie mieszka w Paryżu. Najmniej wiemy o miejscu zamieszkania najmłodszego z rodzeństwa, księcia Sebastiana, bo w zasadzie nic. W 2017 ukończył Royal Military Academy Sandhurst i został dowódcą plutonem Gwardii Irlandzkiej. Z nowszych informacji wynika, że książę szukał (szuka?) pracy w sektorze energii odnawialnej/marketingu. 


Źródło: unofficialroyalty.com, monarchie.lu, wikipedia.org, luxarazzi.com, theroyalforums.com, today.rtl.lu


4 komentarze:

  1. Pałac Wielkoksiążęcy to jedna z tych rezydencji, które są nimi bardziej z nazwy niż wyglądu. Wewnątrz oczywiście widać ten blichtr, jednak zewnętrzna fasada jest stosunkowo skromna. Stoisz przy samym pałacu i możesz się nawet nie zorientować, że to siedziba władcy kraju, bo pałac dosłownie wtapia się w okolicę.

    Panie na bankiecie z okazji Święta Narodowego w 2016 roku idealnie dopasowały się pod względem kolorystycznym. Nawet zapozowały w odpowiedniej kolejności, prezentując pastele w odcieniach różu i błękitu :)

    Wybór rezydencji jest niewielki (choć trudno się dziwić, biorąc pod uwagę niewielki rozmiar państwa i niższy tytuł - wielkoksiążęcy, a nie królewski), jednak moim faworytem jest Château de Fischbach. Jest reprezentacyjny i elegancki, a jednocześnie subtelny i nieprzesadzony. Bardzo ładny budynek :)

    Kochane autorki, mam jeszcze pytanie off-topic: wiecie może, co dzieje się z blogiem Olgi o księżnej Mary? Od półtora miesiąca nie ma na nim nowych postów (choć autorka zapowiadała, że takowe planuje). Nie pojawiają się również nowe komentarze (ostatni pochodzi z drugiej połowy kwietnia). Macie może jakieś informacje? A może sama autorka to przeczyta? Blog jest ogromnie ciekawy i rzetelny, a Olga robi naprawdę kawał dobrej roboty, więc naprawdę szkoda by było, gdyby blog przestał być aktualizowany.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie, Olgo czeakmy! Twój blog to istne cudo!

      Usuń
    2. Blog Olgi znowu działa :)

      Usuń
  2. Wszystkie rezydencje są piękne, może nie imponujące, ale w swej "kameralności" w porównaniu z innymi zamkami niezwykle urokliwe.

    OdpowiedzUsuń

Publikując komentarz zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych, takich jak nazwa użytkownika czy adres e-mail, zgodnie z rozporządzeniem art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Dane te są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu oraz do celów statystycznych.